(Toronto). Το θέμα της Τεχνητής Νοημοσύνης συζητήθηκε πρόσφατα στο York University, στο πλαίσιο ενός ευρύτερου προβληματισμού για το πώς τα νέα ψηφιακά εργαλεία μπορούν να χρησιμοποιηθούν παιδαγωγικά, με σεβασμό στη μάθηση και την ακαδημαϊκή εντιμότητα. Η συζήτηση αυτή δεν αφορά μόνο τα πανεπιστήμια. Αφορά εξίσου γονείς, μαθητές και σχολεία.
Τα εργαλεία Τεχνητής Νοημοσύνης, όπως το ChatGPT, χρησιμοποιούνται όλο και περισσότερο από παιδιά και νέους. Αυτό από μόνο του δεν είναι πρόβλημα. Το ερώτημα δεν είναι αν θα τα χρησιμοποιούν, αλλά πώς. Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να στηρίξει τη μάθηση, αλλά δεν μπορεί και δεν πρέπει να αντικαθιστά τη σκέψη.
Όταν χρησιμοποιείται σωστά, μπορεί να βοηθήσει έναν μαθητή να οργανώσει τις ιδέες του, να κατανοήσει καλύτερα ένα δύσκολο κείμενο ή να βελτιώσει ένα πρώτο πρόχειρο. Για παράδειγμα, ένας μαθητής μπορεί να γράψει μια μικρή παράγραφο στα ελληνικά και να ζητήσει βοήθεια για καλύτερο λεξιλόγιο ή πιο σωστή σύνταξη. Σε αυτή την περίπτωση, το εργαλείο λειτουργεί υποστηρικτικά και η μάθηση παραμένει στο επίκεντρο.
Το πρόβλημα ξεκινά όταν η Τεχνητή Νοημοσύνη χρησιμοποιείται για να παράγει έτοιμα κείμενα που ο μαθητής απλώς αντιγράφει και παραδίδει χωρίς να τα κατανοεί. Αν ένας μαθητής ζητήσει να γραφτεί ολόκληρη μια έκθεση και τη χρησιμοποιήσει ως δική του εργασία, τότε δεν μαθαίνει. Αποφεύγει τη διαδικασία της σκέψης, της προσπάθειας και της γλωσσικής άσκησης.
Αυτό είναι ιδιαίτερα κρίσιμο στη γλωσσική μάθηση. Η γλώσσα δεν μαθαίνεται μηχανικά. Μαθαίνεται μέσα από λάθη, επαναλήψεις, αναζήτηση λέξεων και προσωπική έκφραση. Όταν τα παιδιά βασίζονται αποκλειστικά σε έτοιμα κείμενα, δεν αναπτύσσουν λεξιλόγιο, δεν αποκτούν άνεση στη γραφή και συχνά χάνουν την αυτοπεποίθησή τους στη χρήση της γλώσσας.
Η σύγχρονη παιδαγωγική προσέγγιση δεν προτείνει την απαγόρευση της Τεχνητής Νοημοσύνης, αλλά τη σωστή καθοδήγηση. Τα παιδιά χρειάζεται να μάθουν ποια είναι τα όρια αυτών των εργαλείων, να ελέγχουν αν οι πληροφορίες είναι σωστές και, κυρίως, να διατηρούν τη δική τους φωνή. Η μάθηση δεν είναι αντιγραφή. Είναι κατανόηση και δημιουργία.
Η Τεχνητή Νοημοσύνη μπορεί να είναι χρήσιμο εργαλείο, όπως το λεξικό ή ο διορθωτής. Δεν είναι δάσκαλος, δεν είναι συγγραφέας και δεν είναι η σκέψη του μαθητή. Μαθαίνουμε όταν σκεφτόμαστε, όχι όταν αντιγράφουμε.
“Το κείμενο βασίζεται σε προβληματισμό και παρουσίαση με τίτλο AI Literacy and Strategies to Promote Academic Honesty, που πραγματοποιήθηκε στο Τμήμα Γλωσσών (Department of Languages, Literatures & Linguistics) του York University, από τις Fernanda Carra-Salsberg (Spanish and English Language Studies) και Olga Makinina (English Language Studies), στο πλαίσιο συζήτησης για τον παιδαγωγικό ρόλο της Τεχνητής Νοημοσύνης και την ακαδημαϊκή εντιμότητα”.
